هجوم خیال

چگونه حل شده یی در پیاله ی چایم ؟
که من هنوز تو را در گلوی خود ریزم

تو ماه ی و منم آن شب که سخت تیره بود
تویی بهار و منم فصلِ سردِ پاییزم

تو آسمانی عزیزم، منم ستاره ی تو
کنار خویش بگیر و مکن تو تعویضم

شبیهِ توده ی از خاکِ پیشِ روی آب
فقط نگاه تو کافیست تا فرو ریزم

دیگر بس است نزاع، بعد از این حکومت کن!
به سر زمینِ دلِ من همیشه .. چنگیزم

شفیع سالک